De laatste maanden word ik steeds vaker gebeld.

Telefoontje hier, appje daar. Soms iemand die ik vaag nog herken van een les of project. Soms een oud-student die ooit een 6,5 haalde voor een BPM-opdracht, maar die ik me herinner als iemand die wel doorvroeg.

“Wiemer, mag ik je iets vragen?”

Tuurlijk.

En dan komt ‘ie. Niet de vraag die ze hadden toen ze afstudeerden. Maar de vraag die ze nu, een paar maanden later, op de werkvloer of tijdens sollicitaties ineens tegenkomen.

“Waarom heb ik dit niet op school geleerd?”

En met “dit” bedoelen ze operationele kennis van generatieve AI.

Van nice-to-have naar must-have

Niet de ethische debatten. Niet de toekomstvisies. Niet de papers over AI in 2030.

Maar gewoon: – Hoe prompt je effectief in een werkomgeving – Hoe je werkt met tools als ChatGPT, Midjourney, Claude, DALL·E – Hoe je interne processen slimmer maakt met agents, copilots en automation – Hoe je zelf een AI-workflow inricht zonder programmeerkennis.

Ze hebben een mooi HBO-diploma. Maar voelen zich digitaal analfabeet in een wereld die ineens sneller draait.

Soms zijn het startende zzp’ers, soms sollicitanten die nét buiten de boot vallen. Of dit finance startup bij Dotslash die aanklopt voor hulp. Soms zitten ze al ergens op een plek, maar merken ze dat collega’s ineens efficiënter werken met AI-tools waar zij nog nooit van gehoord hebben.

De markt is doorgegaan

En ik snap het. HBO-instellingen zijn grote olietankers. De bezuinigingen helpen ook niet. Curricula veranderen langzaam.

Maar werkgevers veranderen snel. Sneller. Vacatures vragen om mensen die niet alleen over AI kunnen praten, maar er ook mee kunnen werken. Niet op strategisch niveau alleen, maar hands-on.

Stagebegeleiders vragen inmiddels expliciet naar AI-vaardigheden. Teams vragen: “Heb je al gewerkt met copilots?” “Hoe zou jij bij deze uitdaging een agent inzetten?” In sollicitatiegesprekken worden praktische use cases besproken. En als je dan alleen maar weet dat er iets als ChatGPT bestaat, sta je met 2–0 achter.

Het gat tussen opleiding en arbeidsmarkt is niet alleen voelbaar. Het is meetbaar. En het groeit.

Moeten we iets doen?

Daarom ben ik – samen met een paar collega’s uit het onderwijs én het werkveld – aan het denken geslagen.

Wat zou er gebeuren als we wél een korte, praktijkgerichte post-HBO cursus zouden maken? Geen theorieles. Geen toekomstpraat. Maar gewoon: een paar weken knallen. Los op Google, bouwen in Azure. Snappen. Wat kan er, wat mag er en dan wat is wenselijk.

We denken aan iets als: Generatieve AI in de praktijk: een post-HBO stap richting de arbeidsmarkt van nu.

Waarin deelnemers leren: – Hoe je GenAI-tools inzet in je werk – Hoe je effectief prompt – Hoe je processen automatiseert zonder te programmeren – Wat er kan, mag en wenselijk is – Hoe je je digitale werkhouding ontwikkelt – En vooral: hoe je begint. En dan waarde oplevert. Met iets dat gewoon werkt.

Een compacte, toegankelijke cursus voor afgestudeerden uit alle richtingen: communicatie, HR, journalistiek, marketing, onderwijs, business, zorg.

Zodat deze jonge professionals niet alleen bij blijven… Maar ineens weer vooroplopen.

En nu?

We zijn nog aan het verkennen. Aan het luisteren. Aan het bouwen. Wil je meedenken? Of zie jij dit ook gebeuren bij je eigen alumni, collega’s of studenten?

Laat me weten wat jij ziet. Wat er nodig is. Waar we moeten beginnen.

Misschien maken we samen precies wat nu ontbreekt. Omdat het gaat over de toekomst van jonge mensen. En dus onze eigen toekomst.